Maciej Kędzielawski urodził się w 1967 roku w Tarnowskich Górach. Od roku 1995 studiował na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom obronił w 2000 roku na Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi w Pracowni Sitodruku prof. Andrzeja Smoczyńskiego z aneksem z fotografii w Pracowni prof. Ireneusza Pierzgalskiego. Od 2005 roku pracuje na Wydziale Operatorskim i Realizacji Telewizyjnej w PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi. W roku 2012 uzyskał doktorat w dziedzinie fotografii, natomiast w roku 2019 – habilitację w dziedzinie sztuki filmowe i teatralne. Od 2020 jest profesorem uczelni PWSFTviT w Łodzi. Prowadzi wykłady oraz pracuje jako scenograf i opiekun przy realizacji studenckich etiud filmowych.

W indywidualnej praktyce twórczej zajmuje się fotografią, rysunkiem i grafiką komputerową. Stworzył m.in. cykle „Struktury”, „Rodzina”,„Oko”, „Zanikająca ziemia”, „Martwe sny”, „Przenikania”, „Martwe tkanki” oraz „Wojna”. Ukazują one szeroki zakres jego inspiracji i zainteresowań: od portretu i obserwacji natury, po analizę materii organicznej i refleksję egzystencjalną. Artysta przekształca naturalne formy i struktury tak, by to, co przypomina fragment tkanki czy ślad natury nabrało rangi symbolu. Perfekcyjnie zestawia mrok ze światłem budując symboliczną przestrzeń, w której płynna granica między przedmiotem a jego wyobrażeniem otwiera pole do skojarzeń.

Szczególne miejsce w jego poszukiwaniach stanowią cykle „Martwe tkanki” i „Wojna”. W pierwszym – kierując uwagę ku przemijaniu i śmierci – analizuje ślady rozpadu. Prace, niosące prawdę o nieuchronnym końcu, ukazują kruchość ludzkiej egzystencji. Z kolei „Wojna” przenosi refleksję o destrukcji z obszaru jednostkowego na bardziej ogólny. Cykl poświęcony jest „wszystkim poległym w tej najbardziej niepotrzebnej wojnie, której końca nie widać – wojnie między ludźmi”. Obie serie zestawione ze sobą tworzą poruszającą opowieść o tych, którzy odeszli na zawsze.

Maciej Kędzielawski jest autorem blisko 20 wystaw indywidualnych. Wystawiał m.in. w Hali Kultury w Łomży (2024), Galerii Sztuki Współczesnej Muzeum Północno-Mazowieckiego w Łomży (1994, 1999, 2005, 2010, 2016, 2018, 2021, 2022), Lodzkie House w Brukseli (2019, 2022), Amazing Digital Studios w Paryżu (2019); „GALERIE e-la montparnasse” w Białymstoku (2017, 2009), Galerii Imaginarium w Łodzi (2019), Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu (2013) i Galerii „Stara” ŁDK w Łodzi (2010). Wielokrotnie uczestniczył także w wystawach zbiorowych, plenerach i wystawach poplenerowych.

Autorka drugiej wystawy Joanna Jeziorska studiowała w latach 1994-1999 na Wydziale Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom uzyskała w 2000 roku: z malarstwa w pracowni prof. Ryszarda Andrzeja Hungera oraz z sitodruku w pracowni prof. Andrzeja Smoczyńskiego. W latach 2001-2003 prowadziła pracownię autorską o charakterze edukacyjno-wystawienniczym.W latach 2008-2010 odbyła studia podyplomowe na WSP w Łodzi na kierunku pedagogika ogólna, zakończone dyplomem z wyróżnieniem. Od 2009 roku pracuje w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I i II st. im. Henryka Wieniawskiego w Łodzi.

W swojej twórczości wykorzystuje różne techniki. Sięga po pastel olejny, akwarelę oraz akryl, stosuje także tusz. Niebo, drzewa, las, jezioro, morze czy deszcz w jej interpretacji nie są jedynie odtworzonymi z natury motywami. Są zaproszeniem do przyjrzenia się relacjom między barwą i światłem, detalem i całością, a także tym, co trwałe i tym, co ulotne. Artystka z lekkością i wyczuciem oddaje klimat pejzażu, unikając dosłowności. Motyw może ulec uproszczeniu, rozproszeniu lub przekształceniu, ale natura nie znika z obrazu, zostaje jedynie poddana transformacji. Oglądamy ją poprzez wrażliwość artystki i jej sposób budowania malarskiej przestrzeni. „Nie ilustruję świata – podkreśla – buduję autonomiczny, malarski przekaz, w którym emocje i refleksje nad naturą stają się iluzoryczną abstrakcją”.

Dorobek wystawienniczy: Nowy Sącz, IV Międzynarodowe Biennale Pasteli (2013); Chorzów, II Triennale Malarstwa ANIMALIS (2011); Łódź, Akademicki Ośrodek Inicjatyw Artystycznych (2010); Łomża, Galeria Sztuki Współczesnej (2009, 2006, 2005, 2002, 1999); Iława, Iławskie Centrum Kultury (2008); Olsztyn, Galeria Rynek (2008); Białystok, Galeria Spodki Wojewódzkiego Ośrodka Animacji Kultury, Tykocin, Alumnat (2006); Warszawa, Muzeum Narodowe; Galeria Sztuki Współczesnej Katarzyny Napiórkowskiej (2004); Tczew, Centrum Edukacji Dorosłych (2001); Szczecin, Zamek Książąt Pomorskich (2000); Tarnowskie Góry, Pałac w Rybnej (1999). Ponadto brała udział w Międzynarodowych Plenerach Plastycznych Społecznego Stowarzyszenia Prasoznawczego STOPKA w Łomży: Szałkowo, Tykocin, Nowogród, Rajgród, Mielnik.

Wystawy czynne do 29 grudnia 2026 roku.

Karolina Skłodowska